ผิดหวังซ้ำๆ ที่ Arsenal…

เรื่องเกิดขึ้นเมื่อวันที่ฟ้าไม่สดใส เพื่อนหมึกหม่นหมองเนื่องจากเงินไม่เข้าบัญชี ไม่มีตังค์จ่ายค่าบ้าน ค้างเจ้าของมาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ยัยเจ้าของก็โทรถามตามจิกไม่ย่อท้อ เพื่อนหมึกนั่งหน้าหม่น ซึ่งปรกติก็หมองอยู่แล้ว อยู่ในห้องมืดๆ เงียบเชียบบบบ……..

แต่ก็ได้ไม่นาน ชีก็ลั้ลลามาบอกว่า “ชั้นเพิ่งสมัครงานไปเค้านัดไปสัมภาษณ์ พรุ่งนี้ ไปด้วยกันมั้ย” เอ่อ “งานอะไรหละเธอเอ้ยยย”ชีบอกว่า “retail assistance” อืมมม “นั่นมันก็เด็กเสริฟใช่มัย” ไม่ต้องมาเรียกหรูเลย เธอก็ร้องลั่นบอกว่า “ไม่ช้ายยย ไม่ใช่ มันเป็นงานชั้นสูงกว่านั้นประมาณครึ่งชั้น” เออ เอาไปก็ไป ไปที่ไหนละ………..แต้แนนนนน…….Arsenal Stadium งัย

กว่าจะมาถึงสนามบอลเล่นเอาเกือบบีบคอนังดำนี่ให้ได้ ไม่มีเล้ยยยยสักครั้งที่ชีจะไม่นำไปผิดทาง เหมือนฟ้ากลั่นแกลังให้รถสายประจำที่เคยนั่งมีอันต้องเปลี่ยนเส้นทาง แล้วนี่ก็เป็นเหนือสุดของลอนดอนเท่าที่ชั้นเคยไป ถ้าไปรถไฟใต้ดินจะเร็วและง่ายเพราะสายเดียวถึง แต่มันแพงก็เลยลองนั่งรถเมล์กันดีกว่า นั่งจากหน้าบ้านไปต่อที่ สะพานลอนดอน นั่งตะลอนไปออกทางเคมเด็นทาวน์ ทะลุออกไปทางเหนือนิดนึง (จริงๆก็คือตรงบ้านที่น้องสาวจากสวิสฯมาอยู่เมื่อเดือนก่อนนั่นเอง) ชั้นว่าอันที่จริงลอนดอนเนี่ยเล็กมากนะ เพราะมองจากในแผนท่ีแล้วคิดว่าน่าจะใช้เวลานานกว่านี้ แต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่ได้ไกลเลย จากเหนือลงใต้สุดไม่น่าเกิน สองชั่วโมง ลองเทียบจาก อ่อนนุชไปบางพลัด น่าจะพอๆกัน อิอิ…

ลงที่หน้าสถานี Arsenal เลย แต่อีตึกที่เค้าแจ้งไว้ในใบนัดมันไม่ใช่ตรงนี้ ก็เลยเดินมึนๆถามคนนั้นคนนี้ บางคนบอกให้นั่งรถไป  บางคนบอกให้เดินไป งงกันใหญ่ สุดท้ายเดินไปถามพี่ผู้ชายผิวเดียวกัน (ดำนั่นเอง) ต้องร้องจ๊ากกกก เมื่อพี่ผู้นั้นเป็นชายในร่างหญิง ใช่แล้ว เป็นทอมแก่ นั่นเองเห็นแล้วคิดถึงพี่ที่ออฟฟิตเก่าเลย 555 เธอเป็นทอมร่างใหญ่ หัวสกินเฮด เกิดมาเพิ่งเคยเห็นทอมดำ ยัยเพื่อนหมึกชั้นก็สอบถามไปสอบถามมา พี่ทอมบอกว่าให้ขึ้นรถ เดี๋ยวจะขับไปส่ง ว้ายยยยยยย นังนี่มีเสน่ห์กับคนดำทุกเพศทุกวัย 555 แต่ตอนนั้นใจชั้นบอกว่า อย่าขึ้นแกน่ากลัวจะตาย แต่ไม่ทันการ เพราะนังเพือนหมึกขึ้นไปเสนอหน้าเป็นตุ๊กตาหน้ารถอยู่แล้ว ชั้นก็ต้องขึ้นไปโดยปริยาย นั่งตัวลีบติดขอบประตูเลย กะว่าถ้ามีอะไรกูโดดออกก่อนเลย พี่ทอมก็นั่งจีบนังดำเพื่อชั้นไป ฟังเพลงเร๊กเก้ไปตลอดทาง ถามกันไปถามกันมา ดั้นนนน…..เป็นคนบ้านเดียวกันกับนังหมึก 555 สุดท้ายก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า ขอบคุณเสียงดังๆ ที่พี่ทอมแสนใจดีขับไปส่งถึงหน้า stadium อย่างสบาย ไม่ร้อน ไม่เหนื่อย เอ้ออออ….

มาถึงหน้า Emirate stadium ทนไม่ได้ต้องชักรูปสักหน่อยไปอวดพ่อ เพราะทุกครั้งที่โทรหาพ่อจะลุ้นให้ไปดูบอลที่สนามอย่างนี้ให้ได้ทุกที คงเป็นความฝันของแกอะ 555 เข้าไปนั่งรอคิวสัมภาษณ์ เค้าถามเรื่องเอกสารต่างๆ เราก็นำมาครบ แต่เค้าดันถามหา references  ซึ่งชั้นไม่มีใครที่จะมาเป็นได้ โทรหาเพื่อนเพื่อน เพื่อขอเบอร์โทรของคุณครูภาษาอังกฤษที่เคยเรียนเมื่อครั้งก่อน เพื่อนก็ไม่รับ ไม่มีใครตอบกลับ สุดท้ายก็เลยหมดสิทธิ์ในการสัมภาษณ์ไป น่าเสียดาย เซ็งสุดๆ เพราะไอ้รายชื่อ references เนี่ยเค้าไม่ได้บอกให้เตรียมมาด้วย ไม่งั้นเราก็หาได้อยู่แล้ว เซ็งมาก ไหนจะต้องมานั่งรอนังเพื่อนหมึกเข้าไปสัมภาษณ์ อีกเป็นเวลาสองชั่วโมงอะ แล้วอีตอนที่นั่งรออยู่เนี่ย เพื่อนๆที่ส่งข้อความไปขอความช่วยเหลือก็ส่งกลับมากันพัลวัน แต่มันไม่ทันแล้วงัยเพื้อนนนนน……แล้วขอโทษสองชั่วโมงผ่านไป นังหมึกเดินยิ้มร่าออกมา มันได้งานครับท่านผู้ชม โหยยย ดูดิชิวิตชั้น ซวยกว่านี้มีอีกมั้ย ไปสม้ครงานเป็นเพื่อนมันทีไร มันได้งานทุกทีอะ แต่ชั้นไม่เค้ยยย ไม่เคยยยย…….

ขากลับ นั่งนี่ก็นั่งหน้าบานมาตลอดทาง แต่ชั้นอะหน้าหุบเป็นดอกบัวตูมเลย ไม่ใช่เพราะเรื่องงานอีกต่อไป คือว่าขึ้นมาบนรถเมล์งัย แล้วก็นั่งหลังคนขับเลย เพราะที่อื่นมันเต็ม นั่งไปได้สักพักก็ได้กลิ่นกายชายเหงื่อๆโชยมา ก็นึกว่าพวกที่ขึ้นมาใหม่ เหม็นมากกกกอะ ชวนเวียนหัวเลย นั่งไปเรื่อยๆ กลื่นก็ไม่จางลงเลย ทั้งที่ข้างหลังก็ไม่มีใครนั่งแล้ว ก็เริ่มหงิดๆละว่ามันเป็นของใครกันแน่ จนกระทั่งมีผู้หญิงคนนึงเดินขึ้นมาบนรถ แล้วแสดงท่าทางชัดเจนมาก ชีร้องยี้ แล้วเอามือปิดจมูก ทำอย่างงี้เลยตอนที่จ่ายค่าโดยสารอะ เลยมั่นใจได้เลยว่า เป็นของคนขับนั้นเอง นังเพื่อนหมึกผู้โชคดี นั่งริมหน้าต่างเลยไม่ได้กลิ่น กูจะเป็นลมแล้ว เลยต้องพยายามหาช่องทางย้ายที่นั่ง แต่กว่าจะได้ที่นั่งใหม่ร่างกายชั้นก็รับเอาสารร้ายมาหมักหมมซะเต็มแล้ว คิดดูดิว่าดั้นนนนโชคดีที่เจอสายรถเมล์ที่นั่งจาก Arsenal เกือบถึงบ้านเลยอะ แต่ไมมันต้องโชคร้ายมาเจอคนขับเจ้ากรรมนี้ด้วยก็ไม่รู้ แสบจมูก ไม่รู้ทางเดินหายใจอักเสบหรือป่าว แต่ที่แน่ๆเวียนหัวจะเป็นลมอะ….

สรุปว่า ไม่ได้อะไรเลยวันนี้ นอกจากสารพิษ แล้วยังเสียค่ารถเมล์ รวมกับค่า Mc ที่ไปนั่งกินระหว่างรอนังเพื่อนด้วย หนังสือก็ไม่ได้อ่าน-เรียน เซ็งงงงงงงงงงงงงง…….โว้ย

> หน้าโลโก้ปืนใหญ่ Arsenal ก่อนไปผิดหวัง

> กับเพื่อนหมึกบนรถเมล์ ลั้ลลามากๆ เหม็นจะตายมันยังจะถ่ายอยู่อีก 555