Monkey Journey to the west

ละคร opera ที่ผสมผสานสองวัํฒนธรรม ระหว่างตะวันตกและตะวันออก เนื้อเรื่องก็ “ซุนหงอคง” เราดีๆนี่แหละ แต่สิ่งล่อลวงที่ทำให้เราหลวมตัวจ่ายค่าตั๋วไป 40 ปอนค์ก็เพราะชื่อของพ่อหนุ่มคนนี้ Demon Albarn นักร้องนำวง blur และเจ้าของเสียงร้องแห่งวงดนตรีการ์ตูนคาแรกเตอร์วงแรก วงเดียวก็ว่าได้ Gorillaz ความจริงแอบเป็นแฟนเค้ามานานแล้วตั้งแต่สมัยเรียนโน้นนนน ไม่อยากเอ่ยเดี๋ยวจะรู้ว่าแก่มากกกก… 555 พอได้ข่าวว่าเค้าทำ opera ก็เลยอยากจะเห็นว่ามันจะเจ๋งขนาดไหน เพราะเค้าเป็นคนที่ทำอะไรล้ำเสมอ..พี่ Demon เนี่ยเคยเรียนที่ Goldsmiths ด้วยนะ เรียกว่ารุ่นพี่กันก็ว่าได้ ว้ายยย เท่ห์เจงๆ 5555

เข้าเรื่องโชว์เลยแล้วกัน ก็ชวนมาริเพื่อนสาวชาวญี่ปุ่นที่ชอบ opera เป็นชีวิตจิตใจไปด้วยกัน พอไปถึงสถานที่ก็แอบตกใจนิดนึง คือมันไม่ได้เป็นเหมือนโรงละคร opera ที่เคยเห็นทั่วไปกับอาคารเลิศหรูสมัย โกธิค หรือ บารอค (ก็ว่ากันไปนั่น) แต่มันเป็นเพียงเต้นท์ละคะสัตว์เท่านั้นเอง แต่ก็เนอะ พี่เค้าคงแหวก (ก็เข้าข้างกันไปอีก) เก้าอี้แข็งและแคบ แทบจะนั่งตักคนข้างๆอยู่แล้ว (บ่นๆๆๆ) 555 เนื่องจากโรงละครเล็กๆ ตั๋วที่ซื้อก็ใกล้เกินไป ทำให้เห็นทุกอย่างของการเคลื่อนไหวบนเวที บางครั้งมากเกินไป เห็นเบื้องหลังการโยงสลิงค์ก่อนเข้าฉากด้วยหละ เลยรู้สึกเหมือนเห็นความไม่สมบูรณ์แบบหน้าโชว์ ละครเริ่มเปิดตัวด้วยการ์ตูน animation ของคุณ Jamie Hewlett, Character designer ของ Gorillaz นั่นเอง ตัวแสดงออกโชว์ฉากแรก พอเริ่มร้อง ชั้นก็งงมาก เพราะร้องเป็นภาษาจีนครับท่าน มี subtitle วิ่งสองข้างเวที แต่เนื่องจากเรานั่งใกล้มาก จึงอ่านไม่ทัน เพราะถ้ามัวอ่านก็พลาดการแสดง เซ็งไปตามๆกัน

การแสดง ร้อง เล่น สลับกับ computer graphic แล้วก็ Animation ชั้นประทับใจอย่างหลังมากกว่า เนื่องจากการแสดงบนเวทีส่วนใหญ่เป็นโชว์คล้ายๆ กายกรรมเปียงยาง ซึ่งเคยเห็นมาเยอะแล้วตอนที่ไปแสดงที่เมืองไทย แต่ฝรั่งที่อยู่ในที่นั้นต่างตื่นตาตื่นใจ โดยเฉพาะเด็กๆ ชอบการต่อสู้ของซึนหงอคงและผองเพื่อนเป็นอันมาก ลุกนั่งลุ้นกันตลอดเวลา แม้จะไม่เข้าใจเพลงคำร้องก็เหอะ ลุงที่นั่งข้างๆชั้นแอบหลับ แต่พอช่วงพัก กลับหันไปวิเคราะห์วิจารย์การแสดงกับภรรยาอย่างได้อัธรส 555 เออสงสัยโดนบังคับมา ส่วนใหญ่มาเป็นครอบครัวเนื่องจากเป็นวันปีใหม่ ก็ชั้นไปดูเมื่อวันที่ 1 มกรา 09 พอดี๊ พอดี…

โดยรวมการแสดงก็นับว่าโอ แต่ชั้นออกจะผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ไม่โทษใครมันเป็นเรื่องของวัฒนธรรมล่้วนๆ เราชินกับความเป็น “เอเชีย” เลยไม่ตื่นตาตื่นใจกับอะไรพวกนี้ กลับไปชื่นชมเทคนิค motion graphic ที่สอดแทรกอยู่ซะเป็นส่วนใหญ่ แต่ชอบดนตรีที่นับว่าไม่ผิดหวัง จังหวะของตนตรีกับเสียงและการแสดงสอดคล้องกันดีเหลือเกิน…อันนี้ก็ต้องยกเครดิตให้พี่ Demon เช่นเคย คนอาร้าายยยยยยย เท่ห์เป็นบ้า 5555 ซึ่งมีเพลงที่ชั้นชอบมาก กลับมาถึงกับเพ้อฟังซ้ำไปห้าวัน เอามาแบ่งปันกันฟังนะพี่น้องงงงง ))

> signage  บอกทางไปดู monkey

> cartoon charterers , So cute but Mari said it look more scary than cute 555

> I totally forgot to take the shot that I liked.. so just got the picture when they were saying thanks

> me and mommy Mari before the show

> inside the tent MONKEY !!!!